பாரதியை பார்க்கப் போயிருந்தேன்-1
பாரதியை பார்க்கப் போயிருந்தேன்-2
பாரதி பிறந்த எட்டயபுர வீட்டில் சுமார் இரண்டரை மணி நேரம் இருந்தேன். அங்கு என்னையும் சில கொசுக்களையும் தவிர வேறு உயிர்களே இல்லை. ஒரு மாபெரும் கவிஞனின் வீட்டை அரசுடமையாக்கினால் மட்டும் போதுமா? அதைப் பராமரிக்க வேண்டாமா? என்ற கேள்வி என்னுள் எழுந்தது. பாரதியின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் வெகுசிலவே இருந்தன. ஒரு சமீபக் காலக் கவிஞனிடம் இருந்து நாம் பாதுகாத்து வைத்திருப்பது இவ்வளவுதானா என்றே தோன்றியது. பாரதியின் கையெழுத்துக்களையே நீண்ட நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
பாரதியை பார்க்கப் போயிருந்தேன்-2
பாரதி பிறந்த எட்டயபுர வீட்டில் சுமார் இரண்டரை மணி நேரம் இருந்தேன். அங்கு என்னையும் சில கொசுக்களையும் தவிர வேறு உயிர்களே இல்லை. ஒரு மாபெரும் கவிஞனின் வீட்டை அரசுடமையாக்கினால் மட்டும் போதுமா? அதைப் பராமரிக்க வேண்டாமா? என்ற கேள்வி என்னுள் எழுந்தது. பாரதியின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் வெகுசிலவே இருந்தன. ஒரு சமீபக் காலக் கவிஞனிடம் இருந்து நாம் பாதுகாத்து வைத்திருப்பது இவ்வளவுதானா என்றே தோன்றியது. பாரதியின் கையெழுத்துக்களையே நீண்ட நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
சுவற்றில் பாரதியின் குடும்ப வரைபடம் வைத்திருந்தார்கள். அதைப் பார்க்கையில் மங்காத்தா படத்திற்கு பாட்டெழுதும் பாரதியின் எள்ளுப்பேரன் நிரஞ்சன் வரை இதில் சேர்க்கலாமே என்று தோன்றியது. பாரதி காணி நிலம் கேட்டது உங்கள் எல்லோருக்கும் தெரியும். அவரின் வேண்டுதலைப் பாருங்கள்.
சுதந்திரத் தீ சுடர்விட்டு எறிந்த காலத்திலும் தாய்நாட்டுப் பற்றோடு தமிழ்ப் பாசத்தையும் வளர்க்கச் சொன்னவன் பாரதி. இதோ ஒரு சங்கற்பங்கள் அவரின் கையெழுத்தில்...
இயன்ற வரை தமிழே பேசுவேன், தமிழே எழுதுவேன்.
சிந்தனை செய்வது தமிழிலே செய்வேன்.
எப்பொழுதும் பராசக்தி - முழு உலகின் முதற்பொருள் -அதனையே
தியானம் செய்துகொண்டிருக்க முயல்வேன்.
அதனைக் குறித்தே ஓயாமல் எழுதிக் கொண்டிருக்க விரும்புவேன்.
இப்படிச் சாகும் வரை தமிழைத் தன் சுவாசமாய்க் கொண்டவன் பாரதி. பாரதி போன்ற நன்னிலத்தில் தானே வளரும் தவவலிமை கொண்டது தமிழ். யாரும் தங்கள் தோட்டத்தில் நட்டு வளர்க்கத் தேவையில்லை. நாங்கள் தான் இலக்கியம் படைத்து தமிழை வளர்க்கிறோம் என்று யாரேனும் சொன்னாலோ, இவர்தான் முத்தமிழை மொத்தமாய் குத்தகைக்கு எடுத்து பாதுகாக்கிறார் என்று எச்சில் ஒழுக யாரையேனும் புகழ்ந்தாலோ நீங்கள் நிச்சயம் சிரிப்பீர்கள் தானே!
வழிப்போக்கர் ஒருவரின் துணையோடு நான் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படம்.
சீரிய கவியே
புயலாய்ச்
சீறிய கவியே!
உன் சிலைக்கு முன்னால்
சில சின்னக் கேள்விகள்.
உன்
ஆணைகளில் எது இங்கே
அமலுக்கு வந்தது?
பிறநாட்டுச் சாத்திரங்கள்
பெயர்த்தோமா?
இறவாத தமிழ்நூல்கள்
இயற்றினோமா?
படைப்பிலக்கியம் தானே
ஒரு
சுத்தமான மொழியின்
சுவாசம்.
இங்கே
கிலோ கணக்கில்
தமிழ் வளர்க்கும்
எழுத்தாளர்களை
என்ன சொல்ல?
விற்பனைச் சந்தையின்
வியாபார அவசரத்தில்
எழுத்துக்களுக்கு இங்கே
ஆடை அணிவிக்கவும்
அவகாசமில்லை.
அச்சு எந்திரம்
இங்கே
வாசகனை உருவாக்கியது
குடிமகனை....?
(வைரமுத்துவின் கவிராஜன் கதையிலிருந்து)




















